وقتی یک تأمین‌کننده قطعهٔ خام را قیمت‌گذاری می‌کند و دیگری قطعهٔ ماشین‌کاری‌شده با آزمون نشتی را، دو عدد نهایی پاسخ یک پرسش واحد نیستند. مقایسه از جایی معتبر می‌شود که نسخهٔ محصول، مقدار تقاضا، دامنهٔ کار و معیار پذیرش برای همه روشن باشد.

لازم نیست در نخستین تماس همه‌چیز نهایی شده باشد. کافی است معلوم باشد کدام داده قطعی است، کدام فرض هنوز باید بررسی شود و تصمیم هر تغییر با چه کسی است. این تفکیک، برآورد مقدماتی را از پیشنهاد قابل سفارش جدا نگه می‌دارد.

سطح تصمیم را پیش از درخواست قیمت مشخص کنید

درخواست امکان‌سنجی، پیشنهاد فنی و پیشنهاد قابل سفارش یک سطح از تعهد ندارند. در امکان‌سنجی ممکن است ماده، هندسه یا روش تولید هنوز باز باشد. در پیشنهاد قابل سفارش، نسخهٔ داده، دامنهٔ تحویل، موارد خارج از قیمت و شرایط پذیرش باید صریح‌تر باشند. در ابتدای درخواست بنویسید که پاسخ برای انتخاب مسیر فنی، بودجه‌گذاری یا خرید نهایی لازم است.

پژوهش Elgh دربارهٔ فرایند پیشنهاد در محصولات مهندسی‌شده برای سفارش نشان داد که پیوند اطلاعات طراحی، فرایند و هزینه، تصمیم‌گیری دربارهٔ گونه‌های مختلف محصول را پشتیبانی می‌کند. آن پژوهش یک سامانه و مطالعهٔ صنعتی مشخص را بررسی کرده است؛ بنابراین فهرست حاضر یک چارچوب عملی برای استعلام قطعه است، نه استاندارد عمومی و اجباری برای همهٔ پروژه‌های دایکست. [۱]

کاربرد قطعه را در چند جمله توضیح دهید: محل نصب، تماس با اجزای دیگر، شرایط سرویس و پیامد خرابی. اگر قطعه جایگزین محصول موجود است، هدف تغییر را جداگانه ثبت کنید؛ برای مثال کاهش عملیات تکمیلی، اصلاح مونتاژ یا رفع یک نامنطبقی مشخص.

یک مرجع کنترل‌شده برای تعریف محصول بفرستید

مرجع محصول می‌تواند ترکیبی از مدل سه‌بعدی و نقشهٔ دوبعدی باشد یا در یک فرایند مدل‌محور، مدل سه‌بعدیِ دارای اطلاعات ساخت و بازرسی نقش مرجع اصلی را داشته باشد. مهم این است که تأمین‌کننده بداند کدام فایل حاکم است و ابعاد، تلرانس‌ها، ماده، پرداخت سطح، یادداشت‌های فنی و مبناهای اندازه‌گیری را از کجا بخواند.

پژوهش Ruemler و همکاران دربارهٔ تعریف مدل‌محور نشان داد اطلاعات لازم به جریان کار وابسته است و در نمونهٔ پیمایش‌شده، استفادهٔ هم‌زمان از مدل و نقشه هنوز رایج بود. نتیجهٔ آن پژوهش این نیست که نقشه همیشه لازم است یا مدل سه‌بعدی همیشه کافی است؛ نتیجهٔ قابل استفاده این است که تعریف محصول باید برای طراحی، ساخت و بازرسی کامل و قابل تفسیر باشد. [۲]

نام قطعه، کد، تاریخ و شمارهٔ بازنگری را میان فایل‌ها هماهنگ کنید. اگر مدل و نقشه اختلاف دارند، پیش از استعلام مرجع مقدم را تعیین کنید. نمونهٔ فیزیکی، عکس یا اسکن می‌تواند مکمل باشد، اما تا وقتی معیارهای پذیرش و نسخهٔ داده روشن نشده‌اند، جای تعریف فنی محصول را نمی‌گیرد.

  1. ۱کاربرد و نقشه یا نمونه
  2. ۲نیاز و برنامهٔ تقاضا
  3. ۳الزامات پذیرش
  4. ۴بررسی فنی
  5. ۵تکمیل فرض‌ها
  6. ۶پیشنهاد مسیر تولید
نمای آموزشی مسیر تصمیم‌گیری؛ بازگشت به مراحل قبلی در صورت نیاز به اصلاح امکان‌پذیر است.نمودار اختصاصی، بر پایهٔ مراحل توضیح‌داده‌شده در همین مقاله.

ویژگی‌های حساس را به روش ارزیابی پیوند دهید

سطح آب‌بندی، نشیمن یاتاقان، محور مونتاژ، رزوه، ناحیهٔ نمایان و هر ویژگی مؤثر بر ایمنی یا عملکرد را روی نقشه یا فهرست مشخصات علامت بزنید. عبارت‌هایی مانند «بدون عیب» یا «کیفیت عالی» قابل اندازه‌گیری نیستند. برای هر ویژگی حساس، مقدار یا توصیف قابل ارزیابی، محل کنترل و در صورت لزوم روش آزمون را بنویسید.

همهٔ ابعاد را به یک اندازه بحرانی معرفی نکنید. سخت‌گیری باید از کارکرد، مونتاژ و روش کنترل بیاید. آلیاژ را همراه با مرجع مشخصات اعلام کنید؛ اگر انتخاب آن باز است، دمای کار، بار، محیط، نیاز به پوشش و عملیات حرارتی یا جوشکاری را توضیح دهید و از سازنده پیشنهاد مستدل بخواهید.

تقاضای قطعی و پیش‌بینی را از هم جدا کنید

تعداد نمونه، مقدار سفارش نخست، اندازهٔ هر نوبت سفارش و برآورد مصرف سالانه را جدا بنویسید. برای هر عدد وضعیت آن را مشخص کنید: قطعی، هدف برنامه‌ریزی یا سناریوی احتمالی. پیش‌بینی فروش را به‌عنوان تعهد خرید ارائه نکنید؛ تصمیم دربارهٔ تعداد حفره، ظرفیت و برنامهٔ تحویل نباید بر یک عدد خوش‌بینانه و بدون توضیح بنا شود.

اگر طراحی هنوز در حال تغییر است، زمان تقریبی تثبیت نسخه را اعلام کنید. تاریخ نیاز را نیز همراه با وابستگی‌های آن بنویسید: تکمیل نقشه، تأیید نمونه، آماده‌شدن قالب یا دریافت ماده. تاریخ مطلوب مشتری، تا زمانی که ظرفیت و مسیر تأیید بررسی نشده باشد، برنامهٔ توافق‌شدهٔ تولید نیست.

نمونه قطعه در فرایند تکمیل؛ آرشیو گروه صنعتی نوینمنبع تصویر: آرشیو گروه صنعتی نوین

دامنهٔ تحویل و مسئولیت‌ها را ردیف‌به‌ردیف روشن کنید

مشخص کنید درخواست شامل مهندسی محصول، طراحی یا ساخت قالب، قطعهٔ خام، ماشین‌کاری، پرداخت، پوشش، مونتاژ، آزمون، مدارک کیفیت و بسته‌بندی است یا فقط بخشی از این زنجیره. اگر قالب موجود است، مالکیت، محل، سوابق تعمیر، مدارک و اجازهٔ ارزیابی آن را اعلام کنید.

موضوعاطلاعات لازم در استعلام
نسخهٔ محصولکد، بازنگری، فایل مرجع و وضعیت تأیید
وضعیت تحویلخام، ماشین‌کاری‌شده، پوشش‌دار یا مونتاژشده
نمونه و تأییدتعداد، مدارک، مسئول تأیید و مسیر اصلاح
بازرسی و آزمونویژگی، روش، تناوب و گزارش موردنیاز
بسته‌بندی و تحویلحفاظت سطح، تعداد در بسته، مقصد و مسئول حمل

آزمون نشتی، بررسی داخلی یا مدارک ویژه را از ابتدا مطرح کنید، اما وجود آن‌ها را معادل تأیید توان یا ظرفیت سازنده ندانید. هر مورد باید در پاسخ فنی با وضعیت «قابل انجام»، «نیازمند بررسی» یا «خارج از دامنه» تعیین تکلیف شود.

پیش از عدد نهایی، فرض‌های پیشنهاد را مقایسه کنید

پاسخ‌ها را در یک جدول مشترک قرار دهید: نسخهٔ نقشه، آلیاژ، تیراژ مبنا، دامنهٔ قالب، عملیات تکمیلی، اقلام خارج از قیمت، زمان‌بندی نمونه و روش پذیرش. اگر یک مورد مبهم است، سؤال مشخص بپرسید؛ برای مثال هزینهٔ فیکسچر بازرسی یا اصلاح ناشی از تغییر نقشه در کدام بخش دیده شده است.

پیشنهاد فنی و مالی را با همان بسته‌ای که ارسال کرده‌اید بایگانی کنید. هر اصلاح باید شماره و تاریخ داشته باشد تا معلوم بماند عدد و زمان تحویل به کدام نسخه مربوط‌اند. برای آماده‌سازی مسیر فنی می‌توانید توانمندی مهندسی محصول و قالب و صفحهٔ شروع همکاری را ببینید.

مدارک آماده برای ارسال استعلام

  • هدف استعلام و سطح پاسخ موردنیاز مشخص شده است.
  • فایل مرجع، کد قطعه و شمارهٔ بازنگری با هم سازگارند.
  • آلیاژ، ویژگی‌های حساس و روش ارزیابی آن‌ها نوشته شده‌اند.
  • تعداد نمونه، سفارش قطعی و پیش‌بینی مصرف از هم جدا هستند.
  • دامنهٔ قالب، ماشین‌کاری، آزمون، مدارک و بسته‌بندی روشن است.
  • موارد نامعلوم، اقلام خارج از قیمت و مسئول تأیید تغییرات ثبت شده‌اند.

پرسش‌های متداول

بدون نقشه هم می‌توان استعلام را شروع کرد؟

برای امکان‌سنجی مقدماتی می‌توان با نمونه، مدل یا توضیح کاربرد شروع کرد؛ پاسخ باید مشروط به تکمیل تعریف محصول باشد. پیش از ساخت ابزار یا پذیرش سفارش، مرجع فنی و معیارهای پذیرش باید کنترل شوند.

آیا فایل سه‌بعدی به‌تنهایی کافی است؟

اگر فایل سه‌بعدی مرجع کنترل‌شده و حامل همهٔ اطلاعات لازم برای ساخت و بازرسی باشد، ممکن است کافی باشد. یک مدل صرفاً هندسی معمولاً ماده، تلرانس، پرداخت، مبنا و آزمون را کامل بیان نمی‌کند.

اگر تیراژ نهایی معلوم نیست چه بنویسیم؟

مقدار قطعی را از برآورد جدا کنید و چند سناریوی واقع‌بینانه بدهید. از تأمین‌کننده بخواهید فرض تعداد، اندازهٔ سفارش و اثر تغییر آن‌ها بر پیشنهاد را صریح ثبت کند.

منابع و مطالعهٔ بیشتر

  1. Elgh (2012) — Decision support in the quotation process of engineered-to-order products ↗پژوهش صنعتی داوری‌شده دربارهٔ مدیریت اطلاعات طراحی، فرایند و هزینه در آماده‌سازی پیشنهاد محصولات مهندسی‌شده برای سفارش.DOI: 10.1016/j.aei.2011.07.001
  2. Ruemler et al. (journal 2017; online 2016) — Promoting Model-Based Definition to Establish a Complete Product Definition ↗پژوهش داوری‌شده ASME/NIST دربارهٔ کامل‌بودن تعریف محصول و اطلاعات موردنیاز در جریان‌های کار مدل‌محور.DOI: 10.1115/1.4034625

ارسال اطلاعات برای بررسی فنی

مدارک آماده را بفرستید و مواردی را که هنوز قطعی نشده‌اند جداگانه بنویسید؛ این تفکیک به روشن‌شدن فرض‌های بررسی و پیشنهاد کمک می‌کند.

مشاهدهٔ توانمندی مرتبط ← ارسال اطلاعات و شروع بررسی پروژه

مقاله‌های مرتبط

چه قطعاتی برای تولید به روش دایکست مناسب‌اند؟طراحی و مهندسی محصول و قالب دایکستهزینهٔ قالب و تولید قطعهٔ دایکست به چه عواملی بستگی دارد؟

بازگشت به همهٔ مقالات ←