در بعضی قطعات دایکست، شکل ریختگی برای مصرف کافی است. در بعضی دیگر، سطح آب‌بندی، نشیمن، سوراخ یا رزوه باید با ماشین‌کاری تکمیل شود. این تصمیم را بهتر است پیش از نهایی‌شدن قالب بگیرید تا قطعهٔ خام، مبناها و دسترسی ابزار با محصول نهایی هماهنگ باشند.

برای بررسی سفارش، سه موضوع را روشن کنید: کدام ویژگی باید تکمیل شود، چه حدودی روی نقشه دارد و با چه روشی کنترل می‌شود.

نیاز عملکردی قطعه را به ویژگی قابل اندازه‌گیری تبدیل کنید

از نحوهٔ استفادهٔ قطعه شروع کنید. سطح تماس با واشر، نشیمن محور و موقعیت سوراخ‌های نصب، نیازهای متفاوتی دارند. برای هر ویژگی، اندازه، رابطهٔ هندسی و وضعیت سطح را روی نقشه بنویسید؛ سپس امکان تأمین آن در حالت ریختگی یا با ماشین‌کاری بررسی می‌شود.

NADCA توضیح می‌دهد که بعضی قطعات پس از خروج از قالب و جداسازی اضافات آمادهٔ مصرف‌اند و برخی به عملیات بعدی نیاز دارند. ایجاد رزوهٔ داخلی یکی از کاربردهای ماشین‌کاری است. [۱]

کدام ویژگی‌ها معمولاً موضوع بررسی ماشین‌کاری هستند؟

جدول زیر یک راهنمای گفت‌وگو درباره نقشه است. انتخاب عملیات، ابزار و حدود پذیرش پس از بررسی جنس، هندسه و تیراژ انجام می‌شود.

ویژگی قطعهموضوعی که باید مشخص شود
سطح اتصال یا آب‌بندیابعاد، کیفیت سطح و رابطه با سطوح مبنا
سوراخ محل نصب یا نشیمنقطر، عمق و موقعیت نسبت به مبناهای نقشه
رزوهنوع، اندازه، طول درگیری و روش کنترل
ویژگی‌های وابسته به یکدیگررابطه هندسی و امکان ساخت و کنترل در توالی عملیات

برای مثال، ذکر قطر یک سوراخ بدون تعیین موقعیت آن نسبت به سطح نصب، ممکن است اطلاعات کافی برای بررسی مونتاژ فراهم نکند. همچنین تمام سطوح ظاهری به پرداخت یکسان نیاز ندارند. بهتر است سطوح عملکردی، ظاهری و آزاد از یکدیگر مشخص شوند تا عملیات فقط در جای لازم تعریف شود.

قطعه خام و قطعه نهایی را هم‌زمان بررسی کنید

مدل نهایی، شکل محصول تحویلی را نشان می‌دهد؛ مدل خام باید مادهٔ قابل برداشت و سطوح قابل اتکا برای بستن قطعه را هم مشخص کند. اضافهٔ ماشین‌کاری به هندسه، تغییرات خام و توالی عملیات بستگی دارد و برای تمام قطعات یک مقدار ثابت ندارد.

ماشین‌کاری ممکن است حفره‌های موجود در زیر سطح ریختگی را آشکار کند. پژوهش Menzies و Koshy این پدیده را در قطعات ریختگی بررسی کرده است. [۳] بنابراین دیدن حفره پس از براده‌برداری، به‌تنهایی ثابت نمی‌کند که ماشین‌کاری آن را ایجاد کرده است. محل عیب، وضعیت خام، مقدار برداشت و کیفیت سطح ماشین‌کاری‌شده باید با هم بررسی شوند.

مبنا و فیکسچر بخشی از تصمیم مهندسی هستند

مبنا، مرجع تعریف اندازه‌ها و روابط هندسی است. فیکسچر قطعه را هنگام عملیات نگه می‌دارد. در طراحی بستن قطعه، نقاط تکیه‌گاه، توالی عملیات و دسترسی ابزار را با مبناهای نقشه هماهنگ کنید. تغییر شکل ناشی از بستن نیز باید در ارزیابی روش ساخت و اندازه‌گیری در نظر گرفته شود.

نام دستگاه CNC، تضمین یک تلرانس مشخص نیست. ماده، هندسه، وضعیت خام، ابزار، شرایط ماشین و روش اندازه‌گیری در نتیجه نقش دارند. حدود قابل تعهد باید برای همان ویژگی و همان روش تولید بررسی شوند.

نمای ابزار اندازه‌گیری روی دستگاه ماشین‌کاری مجموعهمنبع تصویر: آرشیو گروه صنعتی نوین

کنترل پس از ماشین‌کاری را از ابتدا تعریف کنید

کنترل را از ابتدا به ویژگی‌های نقشه متصل کنید: ابعاد و روابط هندسی، رزوه، وضعیت لبه‌ها و آزمون عملکردی هرکدام روش مناسب خود را می‌خواهند. اگر آزمون نشتی لازم است، شرایط، مرحلهٔ اجرا و معیار پذیرش آن را در سفارش بنویسید.

Renishaw کاربرد پراب را برای تنظیم قطعه و بازرسی حین چرخهٔ ماشین معرفی می‌کند. [۲] این اندازه‌گیری فقط ویژگی‌های قابل دسترس و تعریف‌شده در برنامه را پوشش می‌دهد؛ کنترل چند نقطه با پراب، بازرسی کامل ابعاد، کیفیت داخلی یا عملکرد قطعه محسوب نمی‌شود. کفایت روش و خطای اندازه‌گیری باید متناسب با تلرانس بررسی شوند.

برادهٔ باقی‌مانده، پلیسه و آسیب هنگام جابه‌جایی هم می‌توانند در مونتاژ مسئله ایجاد کنند. شست‌وشو، حفاظت سطح و بسته‌بندی را همراه عملیات اصلی تعیین تکلیف کنید.

برای بررسی سفارش ماشین‌کاری چه اطلاعاتی بفرستید؟

نقشهٔ معتبر، مدل خام، جنس، تیراژ و وضعیت تأمین خام را بفرستید. در صورت ارائهٔ نمونه، بنویسید کدام ویژگی مرجع است و چه تغییری می‌خواهید. نمونهٔ کارکرده به شناخت قطعه کمک می‌کند، اما ابعاد و معیار پذیرش باید در مدارک سفارش روشن باشند.

گروه صنعتی نوین ماشین‌کاری را در ادامهٔ زنجیرهٔ تولید قطعه و برای سفارش‌های مستقل ارائه می‌کند. دامنهٔ عملیات، تأمین خام و تأیید نمونه در بررسی همان سفارش مشخص می‌شود. جزئیات را در صفحهٔ ماشین‌کاری و عملیات تکمیلی ببینید یا اطلاعات را از بخش شروع همکاری ارسال کنید.

پیش از سفارش ماشین‌کاری

  • نقشه و نسخه مدل نهایی را مشخص کنید.
  • مدل یا مشخصات قطعه خام را همراه سفارش بفرستید.
  • سطوح مبنا و ویژگی‌های مهم مونتاژ را علامت بزنید.
  • رزوه، کیفیت سطح و آزمون‌های لازم را روشن کنید.
  • تیراژ و برنامه تحویل را اعلام کنید.
  • وضعیت تأمین خام و معیار تأیید نمونه را توافق کنید.

پرسش‌های متداول

آیا همه قطعات دایکست به ماشین‌کاری نیاز دارند؟

خیر. نیاز به عملیات تکمیلی از عملکرد قطعه، ویژگی‌های نقشه و امکان تأمین آن‌ها در حالت ریختگی مشخص می‌شود. بعضی قطعات با جداسازی اضافات آماده مصرف‌اند و برخی ویژگی‌ها به عملیات بعدی نیاز دارند.

آیا می‌توان تلرانس را فقط با انتخاب دستگاه CNC تعیین کرد؟

نام دستگاه به‌تنهایی کافی نیست. جنس، هندسه، مبنا، فیکسچر، توالی عملیات و روش کنترل نیز باید برای همان قطعه بررسی شوند و حدود قابل تعهد در نقشه و توافق فنی روشن باشد.

برای بررسی اولیه، نمونه قطعه کافی است؟

نمونه به شناخت قطعه کمک می‌کند. برای تعیین تعهد ساخت، نقشه یا اطلاعات تکمیلی درباره ابعاد، جنس، کاربرد، تیراژ و معیارهای پذیرش نیز لازم خواهد بود.

منابع و مطالعهٔ بیشتر

  1. NADCA Design — Secondary Processing Costs ↗نیاز قطعات دایکست به عملیات ثانویه و نقش ماشین‌کاری در تکمیل ویژگی‌های قطعه.
  2. Renishaw — Probing and tool measurement systems for machine tools ↗کاربرد پراب و سامانه‌های اندازه‌گیری ابزار در تنظیم و بازرسی حین فرایند ماشین‌کاری.
  3. Menzies, I.; Koshy, P. (2009) — In-process detection of surface porosity in machined castings ↗بررسی تخلخل سطحی آشکارشده در ماشین‌کاری قطعات ریختگی.2009 · DOI: 10.1016/j.ijmachtools.2008.12.008

بررسی سفارش ماشین‌کاری

نقشه، تعداد، جنس و وضعیت قطعهٔ خام را مشخص کنید. مبناها، سطوح تکمیل‌شونده و معیار کنترل در برنامه‌ریزی فرایند بررسی خواهند شد.

مشاهدهٔ توانمندی مرتبط ← ارسال اطلاعات و شروع بررسی پروژه

مقاله‌های مرتبط

DFM در قطعات دایکست چیست؟ اصول طراحی محصول برای ریخته‌گری تحت فشاربرای استعلام تولید قطعه چه اطلاعاتی آماده کنیم؟از نمونهٔ اولیه تا تأیید تولید انبوه

بازگشت به همهٔ مقالات ←